چرا پنجره های هواپیما همیشه دایره یا بیضی هستند؟

اگر به صورت هوایی سفر کرده باشید حتما دیده اید که همیشه و در همه هواپیماها، پنجره ها دایره ای یا بیضی شکل هستند. اما آیا تاکنون فکر کرده اید که چرا اینگونه است و آیا فقط بر اساس اصول زیباشناختی، پنجره ها گرد انتخاب می شوند یا دلیل مهندسی دارد؟

در اینجا باید بگوئیم گزینه دوم درست است و این نوع طراحی به هیچ عنوان تصادفی نیست و به منظور افزایش ایمنی و سلامت مسافران به صورت دایره ای انتخاب می گردد.


در اولین طراحی و در روزهای اولیه حمل و نقل هوایی، هواپیما ها دارای پنجره مستطیل شکل درست مثل پنجره خانه خود بودند. با این حال، همانطور که هواپیماها، پیشرفته تر شدند، پروازهای بالاتری را به چند دلیل، انجام دادند: برای جلوگیری از اغتشاش در جو پایین تر، به منظور کاهش کشش و با هدف کاهش مصرف سوخت. در نتیجه، کابین ها باید برای راحتی بیشتر مسافر در جو رقیق، فشرده تر شوند.

کابین تحت فشار، باید به منظور درستی کار، شکل استوانه ای داشته باشند و به نوبه خود، باعث ایجاد اختلاف فشار هوا در داخل و خارج شوند که افزایش می یابد، همانطور که هواپیما، بالاتر می رود. بدنه هواپیما، گسترش می یابد و در نتیجه، تنش و کشش، روی بدنه اعمال می شوند – و این در حالی است که شکل پنجره ها بخش مهمی از معادله می باشد.

روی سیلندری کاملا گرد، فشار، هموار در ماده، در جریان است، جریانی که با وجود پنجره، قطع می شود. در صورتی که پنجره، مستطیل شکل باشد، وقفه در جریان فشار، قابل توجه تر است و فشار، روی گوشه های تیز، ایجاد می شود – فشاری که در نهایت می تواند باعث خرابی شیشه و ترک خوردن بدنه هماپیما شود. اگر پنجره، بیضی شکل باشد، سطوح فشار، به طور مساوی تر، متعادل می شوند.

متاسفانه، دو سقوط هواپیمایی را داشته ایم و “یکی از مهم ترین بخش های کارهای علمی، تا کنون انجام شده است” قبل از اینکه مهندسان، مشکلاتی را در نظر بگیرند که پنجره های مربع ایجاد می کنند. تمام هواپیماهای آینده، برای حفاظت از یکپارچگی بدنه، با پنجره های گرد طراحی شدند و تا کنون به همین مدل، باقی مانده اند. همین اصول، برای درب های باری و کابین نیز بکار می روند و البته، پنجره دایره ای شکل، در کشتی ها و سفینه های فضایی نیز به دلیل تمامیت ساختاری بزرگتر آنها، دیده می شوند.

همچنین ممکن است در مورد “روزنه استراحت” نیز متعجب باشید که در تمام پنجره هواپیماها دیده می شود. دوباره، با مدیریت فشار و تنشی انجام می شود که بین فشار داخلی و خارجی، ایجاد می گردد. همانطور که رابی گونزالس در io9 توضیح می دهد، هر پنجره، در واقع، از سه لایه ساخته می شود و حفره، فشار هوا بین پانل های خارجی و میانی برای رسیدن به تعادل را امکان پذیر می کند. در نتیجه، فشار داخل کابین است که تنها برای پنجره بیرونی استفاده می شود، با پنجره وسط برای مواقع اضطراری.


همچنین جا دارد اشاره کنیم که بشر از ابتدا این دانش را نداشته و وسایل نقلیه هوایی در گذشته و در حوالی دهه 1950 میلادی، پنجره های مربعی شکل داشته اند و پس از تحقیق در رابطه با سقوط های این هواپیماها متوجه شده اند که دلیل آن همین مربعی شکل بودن پنجره ها بوده است.
چهار ضلعی بودن این شیشه ها باعث می شده تا آنها در برابر فشار بسیار آسیب پذیر باشند و احتمال ترک خوردنشان افزایش یابد. اما درست برعکس آن، گرد و منحنی بودن قاب پنجره ها کمک می کند تا فشار وارده به اطراف پخش گردد و از این رو، هیچ فشاری روی شیشه ها وجود نداشته باشد.

بد نیست بدانید وقتی هواپیما در آسمان اوج می گیرد، فشار جو بیرونی، توربو بالانس و نیروی کششی کاهش پیدا می کنند. هر چه ارتفاع وسیله بیشتر گردد، فشار درونی کابین نیز بیشتر می شود و در نتیجه یک اختلاف فشار محسوس در داخل و بیرون کابین ایجاد می گردد و این مسئله می تواند باعث شود بدنه ی هواپیما تا اندازه ای از هم باز شده و موقعیت خطرناکی ایجاد نماید.

محصول به سبد خرید شما اضافه شد