لوازم ساخت هواپیما و آمادگی نهایی قبل از اولین پرواز

شما برای ساخت نیاز به یک کارگاه کوچک دارید که با وسایل زیر تجهیز شده باشد .

۱) یک اره موئی کوچک
۲) یک تیغ کاتر ظریف و یک کاتر قوی
۳) یک خطکش فلزی ۳۰ سانتیمتر و یک خطکش ۱۰۰
۴) یک عدد گونیا ۴۵ درجه و یک عدد ۴۵ درجه
۵) یک عدد نقاله
۶) تعدادی سوزن ته گرد
۷) مته دستی یا برقی
۸) یک میز کار مسطح
۹) تعدادی گیره و گیر و گیره نجاری کوچک
۱۰) گیره رو میزی
۱۱)قیچی
۱۲) سوهان

البته بسیاری از این وسایل در هر خانه ای پیدا میشود و احتمالا شما به تهیه بعضی از نواقص خواهید پرداخت . البته ابتکار شما نیز جای خود دارد و گاهی میتوانید وسیله دیگری را جایگزین برخی دیگر نمایید .

حال به یک نقشه خوب جهت ساخت احتیاج دارید. تا آن را بسازید.

با قیمتهای فعلی بازار ٬ هزینه ساخت یک هواپیما با خرید و مونتاژ کیت نیمه آماده (ARF ) آن چندان فرقی نمیکنه .

ولی علی رغم اینکه ساخت به وقت و حوصله ریادی احتیاج دارد این امتیاز رو هم شامل میشود که در صورت بروز هرگونه حادثه برای بدنه میتوانید آن را کاملا بازسازی و ترمیم کنید.

حالا اگر به عنوان مثال بخواهید این هواپیما را خودتان بسازید٬ باید حدود ۱ الی ۲ ماه وقت گذاشته و اسکلت آن را بسازید . سپس با سلیقه خودتان آن را کاور کشی کنید .

خوب حالا میرویم سراغ ساخت

مواد مصرفی که باید تهیه کنید از این قرار است :

۱ ) چسب چوب
۲ ) چسب اپوکسی ( دو قلو )
۳) کاغذ سمباده
۴) کش پول
۵) مداد
۶) مقداری چوب بالسا در ابعاد و قطرهای مختلف طبق نیاز نقشه
۷) ورق تخته سه لایی بسته به نیاز نقشه


شروع کار

۱) شما باید نقشه ای که از روی آن الگو برمیدارید کاملا درک کرده و بتوانید کلیه قطعات و قسمت ها را قبل از ساخت تجسم کنید . اگر چیزی بنظرتان گنگ آمد یا متوجه نشدید با افراد خبره مشورت کنید.

۲) تمام قطعات را همچون الگو های خیاطی بر روی چوبهای بالسا و سه لایی با مقیاس ۱:۱منطقل نمایید.

۳) قطعات را با بالا ترین دقت ممکن ببرید سعی کنید همه برشهارا با کاتر انجام دهید مگر اینکه مجبور به استفاده از اره شوید . پس از برش هر قطعه آن را یک بار روی نقشه اصلی قرار داده و آن راچک کنید زیرا اگر ایرادی داشته باشد وقتی توی کار رفت میتواند غیر قابل تغییر وتصحیح شود .

۴) نقشه را هنگام مونتاژ قطعات بر روی میز کار بچسبانید تا مانع از هرگونه جابجایی آن هنگام کار شوید.

۵) ابتدا با ساخت بدنه کار را شروع کنید. سپس بال راست را جداگانه و بال چپ را جداگانه بسازید و طبق نقشه به هم بچسبانید و پس از آن باله ها و فرامین عقب هواپیما بسارید.

(به خاطر داشته باشید که این فیل را باید به یک دفتر فنی چاپ نقشه ببرید تا با دستگاه پلاتر آن را برای شما چاپ کند )
یک بال از تعدادی "ریب" (Rib) تشکیل میشود (همانair foilها که توضیح دادیم)که به صورت خاصی که نقشه راهنمایی میکند در یک راستا و با فاصله های مشخص قرار میگیرند٬ جهت اتصال ریب ها از تیرکهای های طولی با ابعاد مقطعی ( مثلا 10 * 5میلیمتر ) پیشنهاد میشود (در این نقشه SPAR یعنی چوب معمولی Square یعنی چوب بالسا.

نکته : در یک هواپیما ممکن است کلیه ریب هایی که در بال استفاده میشود دقیقا به یک اندازه و یک شکل باشند که این کار را خیلی ساده تر میکند.

نکته: توجه داشته باشید که هر چقدر که دلتان خواست نمیتوانید از چسب و هر چیز دیگری استفاده کنید زیرا باید به فکر وزن هواپیما هم باشید.

نکته: برای چسباندنbalsaبه بالسا از چسب چوب و چسباندن چوب به چوب و یا چوب به بالسا از چسب اپوکسی ( دوقلو ) استفاده نمایید .

در تیرک انتهای ریب ها که سکان ها به آن وصل میشوند شیارهایی جهت لولا های شهپرها تعبیه کنید . لولا ها رو هم میتوانید به صورت آماده از همین سایت تهیه کنید که مخصوص همین کار است . و یا می تونید از تکه های فیلم رادیو لوژی استفاده کنید و نیمی از آن را در سکان و نیمی دیگر را در بدنه قرار دهید ، البته در هواپیماهای کوچک بهتره است که از همان فیلم رادیولوژی استفاده کنید. چون وزن کمتری دارد.

یک سکان با توجه به طولش تعدای لولا داره که مثلا اگر طول بال 1متر است سکانی باید 3 یا 4 لولا باید داشته باشه و در اینگونه موارد که تعداد لولا ها بیشتر از 2عدد میشه دقت شما هم در به وجود آوردن شیار لولا ها چند برابر باید بشه چون اگر در 3 لولا که هر سه میخوان در یک محور گشتاور داشته باشن یکیشون 1 میلیمتر اختلاف داشته باشه سکان در هنگام چرخش به هر 3 لولا فشار میاره و چرخش سکان با پرش انجام میشه که اصلا مناسب نیست و پرواز را با مشکل مواجه میکنه و شما هیچ تسلطی نمیتونید در فرامین ظریف خودتون داشته باشید.

بعد از آماده شدن کامل بال و نصب سکان ها در حالی لینک های مربوط به سروو رادیو در جای خودش کشیده شده (سکان های بال اصلی هواپیما "الران" همیشه معکوس یکدیگر کار میکنند و لینک آنها به قطعه پلاستیکی گرد روی سروو "هر کدام به یک جهت قطعه" وصل می شوند تا با چرخش سروو لینک ها معکوس یکدیگر حرکت کنند) به خاطر داشته باشید که در بال باید جای سروو هم ایجاد کنید و سروو را بعد از قرار دادن در محل خود با پیچ ببندید و در محل خود محکم کنید ، هنگام بستن پیچ سروو دقت کنید چوب زیر آن ترک نخورد.

حال باید چند کار کوچک و ساده بر روی بال انجام دهید تا بال آماده شود.

در فاصله بین ریب ها و بین دو تیر افقی وسر ریب ها فاصله بین دو تیر در بین تک تک ریب ها توسط قطعاتی از بالسا با ضخامت 2 یا 3 میلیمتربه صورت عمودی پر شده، برای این کار باید ورق بالسا را به اندازه همین فواصل توسط تیغ کاتر ببرید و با چسب به لبه دو تیر وصل کنید. این عمل در عین سادگی باعث بالا رفتن مقاومت بال میشود.

در مرحله پایانی باید روکش چوبی بال را اماده کنید و طبق نقشه قسمت هایی که نیاز به روکش دارد بریده و بچسبانید، برای اینکار باید از ورق بالسای ۱ یا 1.5 میلیمتر (ضخامت مشخص شده در نقشه) استفاده کنید، در این حالت میتونید چوب را با قوص بال حالت داده و به همون حالت بچسبانید چون بالسای 1.5 میلیمتر آنقدر نرم است که به اندازه زیادی میتونید اون رو در یک جهت پیچ دهید. همچنین برای زیر و روی لبه بیرونی ریب ها هم باید با استفاده از بالسا به ضخامت روکش ها قطعات باریکی (طبق نقشه) بریده و بچسبانید، این کار جهت بیشتر کردن سطح مقطع لبه ریب ها است تا کاور پلاستیکی که در آخرین مرحله رو بال میچسبد به خوبی روی بال بنشیند.


کات پایانی در آمادگی نهایی قبل از اولین پرواز:

1- بالانس:
قبل از اولین پرواز ، باید وضعیت مرکز ثقل یا CG مدل را چک کنید . این نکته یکی از مهمترینها است. مرکز ثقل تاثیر مستقیم در پایداری هواپیما در هنگام پرواز دارد . اگر CG در محل صحیح
خود قرا نگرفته جابجا کردن محل باتریهای رسیور میتواند کمک شایانی به شما بکند .

2 - سطوح فرامین هواپیما:
از استحکام سطوح فرمان در محل خود و لولا ها اطمینان حاصل کنید اگر یکی از سطوح مهم فرامین در حین پرواز از کار بیفتد ، شما کار زیادی بجز تماشای نتیجه کار نمیتوانید انجام دهید. اما شما میتوانید قبل از پرواز اطمینان حاصل نمائید که تمامی فرامین به دقت کار می کنند و یا هیچ لقی نداشته باشند زیرا لق بودن فرامین میتواند باعث کنده شدن فرامین حین پرواز شود.

3- جهت حرکت فرامین:
جهت حرکت فرامین را چک کنید . پرواز دادن یک هواپیما که جهت های فرامین در آن برعکس عمل می کنند بسیار خطر ناک است زیرا می تواند در همان لحظات برخاستن از باند باعث سقوط شود . برای جلوگیری از این مسئله، قبل از اینکه از زمین بلند شوید ، باید مطمئن شوید که سروو های شما در جهت درست حرکت میکنند . در غیر اینصورت جهت سروو مورد نظر را تصحیح کنید.

4- تاب خوردگی و تنظیم کردن:
مدلی که بدرستی مونتاژ و تنظیم شده باشد بسیار بهتر از مدلی که تنظیم نشده پرواز خواهد کرد. اگر بال هواپیما تاب داشته باشد، مدل متمایل به چرخش در یک جهت خواهد شد یا اصطلاحا می خواهد هی رول بزند .

5- نصب رادیو:
همیشه باتری و رسیور را چنان در جای خود محکم کنید که این اطمینان را به شما بدهد که در هیچ مانور یا ضربه احتمالی در هنگام فرود بد از جای خود حرکت نکنند، در مدلهای الکتریکی اسپید کنترل موتور را طوری نصب کنید که مطمئن باشید در هنگام پرواز و انجام مانور، اتصالات آنها شل و یا جدا نشود.

6 - نصب موتور:
شما میتوانید موتور را به چند طریق وصل کنید: بست، چسب، بستهای پلاستیکی و پیچ. بسیار مهم است که اطمینان حاصل کنید که موتور به خوبی و محکم متصل شده باشد زیرا اگر شل باشد ایجاد لرزش میکند که میتواند منجر به سست شدن و یا حتی جدا شدن قطعات شود.

7 - برد رادیو را کنترل کنید:
قبل از اولین پرواز و کنار باند عمل رنج چک را طبق راهنمایی کتابچه رادیوکنترلتان تان انجام دهید ٬ در مورد اکثر رادیوها، بهترین کار برای کنترل برد رادیو این است که آنتن رادیو را کاملا جمع کنید تا قدرت ارسال امواج آن به حداقل برسد. رادیوی شما باید بتواند با فاصله ۳۰ تا ۵۰ قدم و با آنتن بسته، بخوبی سطوح کنترلی هواپیما را حرکت دهد، هیچ گونه لرزش در فرامین نباید مشاهده شود .

8- ملخ را بالانس کنید: ملخی که بالانس شده باشد بسیار کمتر از ملخ نا میزان، لرزش ایجاد خواهد کرد. لرزش موجب میشود که پیچها شل شده و چسبها سست شوند و این موضوع در کل عمر موتور و مدل شما را کاهش خواهد داد.

9 - باتری ها را چک کنید: برای اینکه بهترین راندمان را از هواپیمای الکتریکی تان بگیرید ، باتری هواپیما و نیز فرستنده رادیویتان باید قبل از پرواز بطور کامل شارژ شوند ، بخصوص وقتی که از باتری لیتیوم پلیمر استفاده میکنید. تصور کنید اگر باطری رسیور در هنگام پرواز از کار بیافتد چه روی خواهد داد.