آشنایی با فلایت کنترل و امکانات آن

معمولا عبارت فلایت کنترل برای افرادی که تاکنون با طراحی کوادکوپتر ها آشنا نسیتند، واژه ی عجیبی به نظر می رسد. حتی برای بسیاری از افرادی که سالها با مدل های RC هواپیما های مدل یا هلی کوپتر های مدل کار کرده اند، این واژه کمی عجیب به نظر می رسد. اما چرا؟

در تمام مدل هایی که قبل از کوادکوپتر ها وجود داشتند معمولا ریموت کنترلی که در دست هدایت کننده قرار داشت، به صورت مستقیم با اجزای مختلف مدل در ارتباط بود. به فرض مثال با کشیدن و رها کردن تراتل، دور موتور به طور مستقیم کاهش یا افزایش می یافت و یا کنترل بال ها به طور مستقیم با کلید های روی کنترل انجام میشد. در این موارد شخص کنترل کننده مدل خود قادر به کنترل کامل مدل به تنهایی بود. اما زمانی که قرار باشد با استفاده از بیش از سه موتور سرعت بالا تعادل پرنده حفظ شود و حرکت به جهات مختلف نیز انجام شود، کنترل همزمان این موتور ها توسط یک فرد عملا امکان پذیر نخواهد بود.

مثلا یک کوادکوپتر ساده می تواند به سادگی تعادل خود را حفظ کند، در یک نقطه ثابت بماند و در چندین جهت مختلف حرکت کند، حال تصور کنید برای هر یک از این چهار موتور یک تراتل بر روی کنترل قرار می گرفت و هدایتگر کوادکوپتر می بایست با استفاده از این 4 تراتل تمام عملیات های ذکر شده را انجام میداد.

با وجود مشکلاتی که در بالا ذکر شد، برای کنترل یک کوادکوپتر به یک مدارکنترل کننده نیاز خواهیم داشت که عملیات هماهنگی چهار موتور کوادکوپتر را به جهت فراهم آوردن عملکرد مورد نیاز کنترل کننده انجام دهد. در یک کوادکوپتر شما به طور مستقیم توانایی کم یا زیاد کردن سرعت یکی از موتور ها را نخواهید داشت! شما فقط عملیات مورد نظرتان را کنترل می کنید و به وسیله ی ریموت کنترل عملیات مورد نظرتان را به فلایت کنترل اطلاع می دهید و فلایت کنترل بر اساس دستور دریافتی از خلبان، عملیات مورد نظر را انجام می دهد. فلایت کنترل در حقیقت مغز متفکر پرنده شماست.


ساختن فلایت کنترل تا قبل از پیشرفت الکترونیک دیجیتال کاری بسیار سخت و هزینه بر بود. با گسترش الکترونیک دیجیتال و روی کارآمدن میکروکنترلر ها و میکروپروسسور ها و از طرف دیگر توسعه سنسور ها و موتور های براشلس، امروزه بسیاری از افراد با کمی دانش الکترونیک می توانند اقدام به ساخت فلایت کنترل نمایند. در حقیقت فلایت کنترل یک کواد کوپتر معمولی چندین ورودی و چهار خروجی دارد. یکی از ورودی های فلایت کنترل ها ، ریموت کنترل و دستورات خلبان است. فلایت کنترل ها دارای چندین سنسور برای حفظ تعادل کوادکوپتر هستند.

فلایت کنترل ها می توانند امکانات بسیار جالبی مانند تعیین خودکار ارتفاع ، امکان بازگشت به نقطه ی امن با استفاده از GPS ، فرود امن در صورت اتمام باتری و حتی امکان رفت و برگشت خودکار مسیر بر اساس GPS را به کوادکوپتر شما بیفزایند.

برخی از فلایت کنترل ها قابلیت تنظیم دارند و این باعث می شود تا بتوان از آن فلایت کنترل برای کنترل مالتی روتور های گوناگون استفاده نمود همچنین می توان برخی از امکانات آن را فعال یا غیر فعال نمود یا مد های مختلفی برای عملیات ها در نظر گرفت.

در کل فلایت کنترل ها به دو دسته منبع باز (اپن سورس) و صنعتی تقسیم می شوند. فلایت کنترل های اپن سورس فلایت کنترل هایی هستند که کاربر به تمامی اطلاعات آن دسترسی کامل دارد و می تواند بنا به سلیقه و کاربرد خود آن ها را تغییر دهد. البته این تغییرات نیاز به دانش کافی در زمینه کد نویسی دارد که باعث شده کار کردن با این دسته از فلایت ها را دشوارتر کند.

فلایت کنترل های صنعتی از نظر اطلاعات و داده ها اصطلاحا بسته بوده و می توان گفت که تا حد زیادی کاربر توانایی تغییر اطلاعات آن ها را ندارد. اما از آنجایی که که تمامی اطلاعات لازم از قبل روی آن نوشته شده، کار کردن با آنها بسیار ساده تر است. به عنوان مثال می توان گفت تفاوت فلایت کنترل های اپن سورس با فلایت کنترل های صنعتی مانند تفاوت سیستم عامل های لینوکس و ویندوز می باشد.